Ik weet niet meer precies wanneer mijn liefde voor garnalen begonnen is. Ik denk een jaar of twaalf geleden. Tot die tijd vond ik het maar enge beestjes met die sprietige pootjes. Ik kende ze eigenlijk ook alleen uit restaurants, waar ze ze toch vaak serveren met kop en pootjes en je ze zelf nog moet pellen. Dat was geen beste eerste kennismaking.

Inmiddels ga ik juist op zoek naar garnalen op de menukaart, want ik vind ze echt heerlijk. Thuis gebruik ik regelmatig gepelde garnalen. Dat scheelt een heleboel tijd en meestal bereid ik ze ook zo dat gepeld handiger is. Dat is ook in dit gerecht zo, want het is totaal niet praktisch om de kop en pootjes nog te moeten verwijderen als ze helemaal onder de saus en kaas zitten. Dat geeft zo'n rotzooi. Mijn voorkeur gaat wel altijd uit naar rauwe garnalen, omdat ze al snel te ver doorslaan als je voorgegaarde garnalen gebruikt.

Het is echt gruwelijk koud buiten en dan kan ik intens verlangen naar een kom dampende erwtensoep! Waar ik een paar jaar geleden nog dacht dat dat moeilijk en tijdrovend was, ben ik inmiddels helemaal om. Eerlijk is eerlijk, je moet er echt wel even tijd voor uittrekken, maar dat is vooral wachten. Je kunt dus allerlei andere dingen doen terwijl de soep heerlijk staat te pruttelen. Of je doet gewoon lekker even helemaal niets. Dat is iets wat ik mezelf nu probeer aan te leren, maar oef dat is moeilijk.

Persoonlijk ben ik geen fan van rookworst en ik zorg er daarom altijd voor dat er in mijn kom geen stukjes rookworst belanden, maar eigenlijk vind ik het er wel echt bij horen. Overigens heb ik onlangs vegetarische rookworst geprobeerd en die vind ik wèl lekker! In tegenstelling tot veel andere vegetarische vleesvervangers trouwens...

Terwijl vrijwel heel het zuiden van het land zich onderdompelt in het feestgedruis van carnaval, kiezen wij er meestal voor om het carnavalsweekend even er tussenuit te gaan. Meestal gaan we dan naar Winterberg. Voor de meesten betekent dat skiën, snowboarden en misschien vooral après-skiën. Voor ons betekent dat een flink stuk wandelen en even helemaal tot rust komen.

Ik en skiën of snowboarden is sowieso een slechte combinatie vrees ik, al moet ik toegeven me aan beide sporten nog nooit gewaagd te hebben. Uit voorzorg zou je wel kunnen zeggen. Ten eerste ben ik alles behalve sportief aangelegd en ten tweede heb ik een behoorlijk 'kwetsbaar gestel' om het zo maar even te zeggen. Desalniettemin staat leren skiën toch nog wel op mijn wishlist, want als je al die mensen (en zelfs super jonge kinderen!) zo soepel van die bergen af ziet komen, dan lijkt het zo simpel en heerlijk haha. (Ik weet dat de werkelijkheid iets anders is maar toch...)

Op dagen dat ik werk, is het meestal mijn vriend die kookt. Maar mocht het dan toch een keer zo uit komen dat ik toch kook dan is dit een gerecht wat ik graag klaar maak. Je hebt er weinig werk aan dus het is ideaal na een drukke dag.

Pesto aardappeltjes maak je met slechts vijf ingrediënten. Ik heb ze deze keer gemaakt met groene pesto, maar het kan natuurlijk ook met rode pesto. Dat is een kwestie van smaak. Uiteraard kun je pesto ook zelf maken, maar ik wilde het deze keer lekker eenvoudig houden en heb dus gekozen voor kant-en-klare pesto.

De één vindt Valentijn commerciële onzin, de ander vindt het een mooi moment om een geliefde te laten weten hoeveel diegene voor iemand betekent. Ben jij iemand die op Valentijn graag de keuken in duikt voor een persoonlijke verrassing, dan kun je met deze recepten wellicht nog wat inspiratie op doen.

En mocht je nou niets aan Valentijn doen, dan bewaar je ze toch gewoon voor een andere keer. Want eerlijk is eerlijk, of het nou Valentijn is of niet, iets lekkers maken is altijd leuk toch.

Deze vijf recepten verschenen vorig jaar al op mijn blog, maar ik had ze nog niet eerder op een rijtje gezet.