Op zaterdag 27 januari organiseerde Thuisafgehaald een THT-diner. Thuisafgehaald is een community van thuiskoks, afhalers en samenwerkingspartners. De kern van het concept is het geloof dat er meer bereikt kan worden als we samen delen. Zelf ben ik al enkele jaren als thuiskok verbonden aan Thuisafgehaald. Met regelmaat kook ik voor mensen uit mijn dorp of omgeving en dat doe ik met heel veel plezier. Maar goed, dat terzijde.

Gisteren organiseerden zij dus, met behulp van Duurzaamheidsfonds Houten, een THT-diner. Dit, om aandacht te vragen voor voedselverspilling. Jaarlijks gooien we met zijn allen namelijk nog steeds véél te veel voedsel weg en dat is zo zonde! Vaak zijn deze producten echt nog prima te gebruiken.

Afgelopen week heb ik weer een heerlijk stoofpotje gemaakt: Vlaamse stoof. Het kenmerkende aan Vlaamse stoof is dat deze bereid wordt met (trappisten)bier en mosterd. Meestal wordt er een dubbel voor gebruikt, maar ik heb deze keer een tripel genomen, omdat ze de Westmalle dubbel waar ik op zoek naar was, niet hadden in de winkel waar ik toen mijn boodschappen deed. De tripel van Westmalle hadden ze wel dus op goed geluk heb ik deze meegebracht. En dat is zeker niet verkeerd bevallen moet ik zeggen.

Wanneer ik stoofvlees maak, maak ik altijd extra veel. Of we eten er twee dagen van (de tweede dag is ie eigenlijk nog lekkerder), of ik vries wat in zodat we altijd wat achter de hand hebben, of ik maak er anderen blij mee. Ik denk altijd maar zo, als ik dan toch die pan 6 uur op het vuur moet hebben staan, dan kan ik net zo goed meteen een heleboel maken.

Ik kook regelmatig warme maaltijden voor anderen. Kip kerrie is daar een voorbeeld van. Ik gebruikte altijd een recept dat ik op internet vond, maar eigenlijk was ik er niet helemaal tevreden over. Daarom besloot ik mijn eigen versie te maken van kip kerrie, lekker met ananas voor een zoete toon in het gerecht. Dat kan hij wat mij betreft heel goed hebben. Lekker om te serveren met bijvoorbeeld rijst en doperwtjes.

Wist je trouwens dat kerriepoeder een kruidenmengsel is. Er bestaan echt talloze varianten van. Het kerriepoeder van het ene merk is dus vaak totaal niet vergelijkbaar met die van een ander merk. En welke jij lekker vindt, dat is toch echt een kwestie van uitproberen.
Ik ben in dit recept uitgegaan van een mild kerriepoeder. Je hebt bijvoorbeeld ook kerrie massala, maar dat geeft echt een compleet andere smaak dan de kerrie zoals we die in Nederland kennen. Hij is vaak ook redelijk pittig. Daar heb ik me nog weleens in vergist bij het maken van een kerriesoepje hahaha.


Deze super schattige panda prikkers zag ik laatst op internet voorbij komen en die mòest ik gewoon hebben. Mocht je het nog niet weten... ik heb een zwak voor alles wat met panda's te maken heeft. Helemaal blij was ik dan ook toen mijn bestelling binnen kwam. Wanneer ik iets lekkers voor visite op tafel zet en ik gebruik deze prikkers, dan krijg ik daar altijd ontzettend leuke reacties op.

En wat helemaal leuk is... jij kan ze nu winnen!!!

Wat je daarvoor moet doen, is heel eenvoudig:

Met dit recept ben ik stiekem echt wel heel erg blij. Garnalen is sowieso iets waar ik echt gek op ben. Eigenlijk best wel grappig, want tot een jaar of tien geleden vond ik ze echt heel eng en vies. Nu is het 9 van de 10 keer zo dat wanneer we gaan uiteten en er garnalen op het menu staan, ik die zal kiezen. Tenzij ik ook voor een schotel kan gaan, waar garnalen onderdeel van zijn of wanneer ik als voorgerecht garnalen gehad heb (en zelfs dan...) . Hoe dan, met garnalen zit je bij dus eigenlijk altijd goed.

Hoe gek is het dan dat je echt heel erg goed moet speuren naar een recept met garnalen op mijn blog. Tijd om daar eens heel snel verandering in te gaan brengen.

Dit Toscaanse garnalenpannetje is heel erg lekker met pasta, maar ook met bijvoorbeeld brood. Dat kun je heerlijk dippen in de saus... Ik krijg er spontaan trek van!