‘Waarom ga je niet foodbloggen?’ Sommige -op het oog- simpele vragen, kunnen je diep raken.  Zo ook deze vraag, die mijn vriend me stelde toen ik weer eens op de bank lag te mijmeren over mijn toekomst en wat ik graag zou willen doen.

Als ik niet aan het werk ben, is de kans groot dat je me in de keuken zult vinden. Zet mij in de keuken en ik ben gelukkig.  Zo simpel is het. En of het dan gaat om het maken van een lunch, warme maaltijd of heerlijke taart, dat maakt eigenlijk niet eens zoveel uit. 

Mijn kast puilt uit van de kookboeken, maar meestal geef ik toch mijn eigen draai aan de recepten. Je weet zelf tenslotte het beste wat je lekker vindt. Ik schrijf ook heel graag mijn eigen recepten. Inspiratie daarvoor doe ik op tijdens vakanties, heerlijk snuffelen op de lokale markten, of door lekker te gaan uiteten. Maar ook door urenlang rond te surfen op internet.

De combinatie koken en schrijven is me op het lijf geschreven. Zolang ik me kan herinneren, ben ik al bezig met schrijven: verhalen, gedichten, noem maar op. Jaren geleden ben ik begonnen aan de opleiding tot journalist, omdat ik heel graag professioneel wilde gaan schrijven. Destijds had ik nog niet zo’n specifiek idee waarover ik zou willen gaan schrijven. Na een jaar ben ik gestopt met de opleiding, maar het schrijven is altijd in mijn bloed blijven zitten.

De simpele vraag ‘Waarom ga je niet foodbloggen?’ heeft me dus aan het denken gezet. Eigenlijk was ik direct enthousiast, maar ik ben nu eenmaal het type ’eerst tien keer nadenken en dan pas doen’. Het heeft dus wat tijd gekost, maar ik heb de knoop doorgehakt: ik word foodblogger!