Deze bamisoep met kip is heel geschikt als maaltijdsoep. Alle componenten van een warme maaltijd zitten er tenslotte in: veel groenten, kip en mie.

Door de sambal is deze soep een klein beetje pittig, maar dat past er echt prima bij. Hou je daar niet van, dan kun je natuurlijk altijd de sambal achterwege laten maar voor mij is hij zonder sambal toch niet helemaal compleet.

Voor een vegetarische variant kun je eenvoudig de kip weglaten en de bouillon vervangen door groentebouillon.

De courgetteplanten in de tuin zijn weer heel fanatiek in het aanleveren van courgettes. Vorige week zag ik er eentje over het hoofd waardoor die erg groot geworden was. Zeg maar gerust formaatje HUGE. Hoe groter de courgette hoe wateriger en dus hoe minder smaak. Daarom verwerk ik ze dan het liefst in de soep.

Vaak wordt er in courgettesoep room verwerkt. Erg lekker hoor, maar al die room is natuurlijk niet erg gezond. Daarom maakte ik deze variant zonder room, maar met heel veel smaak.

Als ik me niet zo fit voel, dan gaat een kippensoep er altijd wel in. Het is weinig werk en toch erg voedzaam. Ik maak altijd een flinke pan, zodat we er de volgende dag ook nog van kunnen eten. Je kunt het ook in porties invriezen, zodat je altijd wat achter de hand hebt mocht je een keer geen zin of tijd hebben om te koken. Eventueel kun je er dan nog wat brood bij serveren om de maaltijd compleet te maken.

Geen liefhebber van kip? Vervang de kippenbouillon dan voor groentebouillon en laat de kip achterwege. Zo heb je een heerlijke groentesoep!

Ik ben nog nooit in Thailand geweest, maar ik ben wel gek op de Thaise keuken. Een Thais recept kon dan ook echt niet ontbreken. In de originele tom ka kai gaan ook nog champignons, maar die heb ik in dit recept niet gebruikt.

Deze Thaise kippensoep is zo goed gevuld dat hij bij ons als maaltijdsoep dient. In kleinere porties kan hij echter ook heel goed als voorgerecht gebruikt worden. Wil je een wat lichtere soep dan zou je de kokosmelk er uit kunnen laten en deze hoeveelheid aan kunnen vullen met kippenbouillon.

De soep is ondanks het pepertje niet pittig. Wil je hem wel graag pittig hebben, dan kun je beter twee pepers gebruiken.

Garnalen, toen ik klein was vond ik het echt heel vies. Nu kun je me er (bijna) wakker voor maken. Meestal verwerk ik ze in een wokgerecht of doen we ze op de grill of bbq. Maar ik vond het nu eens tijd voor wat anders, dus daarom deze keer een garnalensoep met een Aziatisch tintje. Door de sereh en limoen is hij lekker friszuur van smaak.

Let er na het snijden van de rode peper wel op dat je niet met je handen in je ogen wrijft, want dat kan heel erg onprettig zijn. Het schijnt overigens te helpen om je handen eerst met olie (bijvoorbeeld olijfolie) in te smeren voor je gaat snijden, maar dat heb ik zelf nog nooit geprobeerd.